Kilka, a może kilkanaście, lat temu zafascynował mnie temat symulacji życia na komputerze. W jakiejś gazetce znalazłem opis programu symulującego rozwój populacji jednowymiarowych 'form życia': jak żyjątko ma w polu obok partnera, to sie rozmnaża, jak nie ma, to ginie. Pamiętam, iż nawet spróbowałem przenieść to na 2 wymiary, z możliwością poruszania się 'żyjątek' i tak dalej. Projekt padł i leżał.

Jakiś czas temu ponownie sięgnąłem do tematu i postanowiłem stworzyć 'symulator ewolucji'. Wiem, brzmi dumnie, choć coś w tym jest. Powoli, od pomysłu, przez próby zaczęły kształtować się Encjaki. Czym dokładnie są Encjaki trudno mi opisać w kilku zdaniach, ale spróbuję.

Jako 'Pan i Władca' otrzymujesz we władanie skrawek terenu podzielonego na pola. Każde pole charakteryzuje się dwoma parametrami: maksymalna ilość pożywienia (roślinności) jaka może się w nim znajdować i wartość przyrostu pożywienia (ile pożywienia przybędzie w polu po każdej turze). Swój teren możesz zasiedlić formami życia. Obecnie są to cztery gatunki:

  • Encjaki - średni roślinożerca (żywi się pożywieniem zebranym z pola w którym przebywa)
  • Ratompek - mały roślinożerca
  • Krambol - drapieżnik, żywi się Encjakami
  • Omorak - drapieżnik, żywi się Ratompkami

Podczas każdej tury (załóżmy, że dnia), każda forma życia wykonuje, lub próbuje wykonać jedną z czynności:

  • pożywić się - jeśli nie uda jej się nic zjeść, jej zdrowie spada, jeśli uda, zdrowie wzrasta
  • rozmożyć się - jeśli znajdzie drugiego osobnika swojego gatunku i oboje będą gotowe do rozrodu
  • zostać w polu w którym się znajduję
  • pójść na północ, południe, wschód lub zachód

Dwie pierwsze czynności są imperatywami i żyjątka nie mogą same decydować czy je wykonać czy nie. Pozostanie oraz przemieszczanie się to już zupełnie inna sprawa. Wszystkie żyjątka natura wyposażyła w prościutki móżdzek, a właściwie sieć neuronową reagującą na to, coś w okoł nich dzieje. Co więcej, to gracz decyduje jak żyjątka będą się zachowywać, gdyż posiada możliwość stworzenia wzrorca zachowań według którego działają żyjątka i nauczenia mózgów podejmowania decyzji.

Jakby tego było mało, żyjątka uczą się podczas swojego krótkiego życia. Jeśli podejmą jakąś decyzję, w następnej rundzie ta decyzja zostanie zweryfikowana. Podczas rozmanażania, potomki dziedziczą cechy po swoich rodzicach oraz mutują. W efekcie, kolejne generacje form życia różnią się od swoich poprzedników. Jeśli nowa cecha okaże się korzystna dla populacji, istenieje szansa, że zostanie utrwalowa w kolejnych pokoleniach. Jeśli nie, zaginie, lub populacja wpadnie w ślepą ścieżkę ewolucji i w efekcie wymrze.

Na dzień dziesiejszy gotowy jest engine Encjaków, to znaczy wszystkie funkcje związane z życiem opisanych gatunków. Trwają prace na interfejsem zarządzania populacją i funkcjami statystycznymi. Pozwolę sobie jeszcze nie pokazać screenów, gdyż jest na to zbyt wcześnie i nie chcę straszyć potencjalnych użytkowników. O postępach będe informował.